MYRATH

Desert Call
Nightmare Records/ MusicBuyMail

Het uit Tunesië afkomstige Myrath is met "Desert call" toe aan hun tweede officiële release, het debuut "Hope" verscheen in 2007 bij het kleine Franse Brennus label, daarvoor hadden ze reeds het zelf geproduceerde album "Double face" aan de man proberen te brengen. "Desert call" is meteen de vuurdoop voor zanger Zaher Zorgati en dit is meteen een schot in de roos. "Desert call" laat zijn voorgangers bleekjes uitvallen. De emotie dat hij in de songs weet te leggen is van uitstekende makelij. Voor diegene die nog niet van Myrath gehoord hebben; de heren spelen symfonische progressieve metal met invloeden van Symphony X, Ayreon Royal Hunt en Kamelot. Door het toedienen van ('Tunesische') keyboardpatronen die de afkomst van de band benadrukken geeft de band een totaal eigen dimensie aan hun sound. Het gitaarwerk van Malek Ben Arbia (neen, niet Arabia!) is van eenzelfde niveau als Michael Romeo en eist samen met Zaher Zorgati en keyboarder (en zang) Elves (neen, niet Elvis) Bouchoucha de hoofdrol op. Nummers als "Madness" en "Silent cries" met verrassende breaks zijn van een zeer hoog niveau en wat te denken van de bloedstollende ballad "Memories" met een enig mooie gitaarsolo van Malek Arbia. Het heftig tekeer gaande "Ironic destiny" benadrukt dan meer de hardere kant van Myrat, terwijl "No turning back" dan weer de commerciëlere kant opgaat. De laatste twee nummers "Empty world" en "Shockwave" komen makkelijk boven de 7 minuten uit en weten van begin tot einde te boeien met opnieuw enkele verrassende wendingen. Wie het lange wachten op de nieuwe Symphony X beu is, zal zich met Myrath's "Desert call" zeker weten te vermaken. Alles is met de meeste zorg afgewerkt, ook het schitterende artwork en de perfecte productie van Kevin Codfert maken het plaatje compleet. Klasse.
89    Thierry

---

Print this | Send this | Hits: 259 |