KRUGER

For Death, Glory And The End Of The World
Listenable

Dit is het vierde album van deze Zwitserse band. Hoe kan je dit kwintet het best omschrijven? Sludge meets death'n'roll met invloeden van poliritmische muziek, maar ook van death, noise en hardcore? Neurosis gecombineerd met Gojira, het oudere werk van Mastodon, Isis, Tool en Entombed? Hun muziek is niet eenvoudig in een hokje te steken, ze plukken elementen uit heel diverse stijlen. Bovendien is de stijl van de muziek sinds het vorige album wat aan het verschuiven, meer in de stijl van Gojira, maar dat kan voor een stuk aan de productie liggen. Het rauwe (soms helaas eentonig overkomende) gebrul staat weliswaar centraal maar wordt afgewisseld met clean vocals, er zitten regelmatig instrumentale rustpauzes tussen de soms zware stukken en bepaalde solo's mogen er wel zijn. Het tempo wisselt frequent en sommige nummers zijn behoorlijk complex opgebouwd. Wat wel constant is, is de energie die van elk nummer afdruipt. Opener "The ox" grijpt al onmiddellijk naar je aandacht, maar het is vooral "Muscle" (met gastvocalen van de zanger van Gojira) dat als het beste nummer kan omschreven worden. Ik heb ondertussen al een tiental keren naar dit album geluisterd en zeker met de koptelefoon op komen de nummers het best tot hun recht. Heb ik genoten? Jazeker, maar je moet volgens mij wel in de juiste stemming zijn. Dit is geen album dat je tussen de soep en de hoofdschotel als tussendoortje neemt. De muzikale evolutie indachtig kijk ik toch al uit naar een eventueel volgend album. Zware kost, maar toch licht verteerbaar.

80    Bart C.

---

Print this | Send this | Hits: 109 |