Hell Spawn

De drie Zwitsers van Coroner hebben zich alsnog gewaagd aan een nieuwe langspeler. Dit stond eigenlijk oorspronkelijk niet op hun planning. Na hun vijfde plaat "Grin" in 1993 hielden de heren het voor bekeken, er ging geen nieuw Coroner album meer verschijnen. Wel speelden de heren nog hier en daar wat shows. Zo hebben we gelukkig enkele passages mogen meemaken en deze waren telkens van topkwaliteit. Op het gebied van techniek kunnen de heren er echt wel wat van met hun techno thrash. Zelf zijn wij altijd grote fan geweest van deze band, maar het is voor velen toch zo'n 'love it or you hate it' band gezien de toch wel kenmerkende vocalen en technische stijl. De nieuwe "Dissonance theory" komt dan ook 32 jaar later uit dan hun laatste "Grin" welke al samen met "Mental vortex" een iets modernere weg inging tegenover de eerste 3 fantastische platen "R.I.P.", "Punishment for the decadence" en "No more color". Deze laatste springt er voor ons wel uit als favoriet, een goede mengeling tussen de - laat ons maar zeggen - 2 periodes. Bij het horen van de eerste single "Renewal" waren we wel meteen mee in dit nieuwe verhaal. Het nummer blies ons meteen omver: stevig, snel, technisch en nog steeds hetzelfde stemgeluid te horen bij Ron Royce maar dan allemaal in een modern jasje. Gewoon Coroner dus! Hiermee wisten we toch al dat dit misschien wel een knaller zou worden. De tweede single "Symmetry" was nog net een tikkeltje moderner dan de voorganger, en misschien iets 'simpeler' naar Coroner normen. Maar wat een song! Deze blijft meteen zitten en zal het live ongetwijfeld ook heel goed doen bij de oude en nieuwe fans. "Dissonance theory" wordt ingezet met het sferische "Oxymoron" als intro gevolgd door "Consequence". Een stevige, voor ons ook eigenlijk typische Coroner song met een moderne vibe erin. We zijn natuurlijk 2025, de heren hebben dan ook een knallende productie gekozen voor deze elpee. "Sacrificial lamb" gaat nog net iets zwaarder gezien het tragere tempo, "Crisium bound" gaat hier ook op verder. "The law" wisselt stevige thrash af met wat meer vloeiende ietwat progressieve modernere stukken. "Transparant eye" vinden we een heel leuk nummer. Dit gezien de baslijnen die soms even een tikkeltje lager gaan, alsof de plaat eventjes blijft hangen. De muzikanten onder ons hebben hier waarschijnlijk een heel mooie term voor. "Trinity" gaat er ook in als zoete koek. "Renewal" hakt er ook stevig door, om af te sluiten met het meer sferische "Prolonging". Voor ons sluit deze plaat perfect aan bij het voorgaande werk van de band ondanks het gat van 32 jaar. Een ijzersterke album die je meteen mee heeft. Misschien wel de plaat van het jaar, of toch wel zeker een top 5 plaats voor deze "Dissonance theory". We zijn vooral benieuwd om deze songs ook live te horen dus: bring it on!

95